تبليغاتX
src="http://night-skin.ir/js/js.js"> دنیز

دنیز

                            

 

              بمناسبت اين شبهاي عزيزكه هردلي عزادار حسين (ع) و حسينيان است وبه اين بهانه كه

 

 قبله گاه مسلمانان دراين ايام تغيير پيداكرده است ، اين مطلب را دراينجا آوردم ، شايسته و نيكوست كه هرمسلماني به آن عمل كند.

 

مسجد خانه خدا ومحل عبادات ، برترین وشریفترین مکان زمین است . مرکز اتصال قلب وروح به محبوب  حقیقی ومحل شنیدن دعوت حضرت دوست به سوی خیر وکمال است .اگرچه درزمین مسجد قرار داده شده وبه جای آوردن نماز درهمه جای زمین جایز است ، ولی  درعین حال ، سفارش بسیاری شده که مسلمانان بسیار به مسجد رفت وآمد کنند ونمازهای واجب را درآنجا به پا دارند ، به ویژه برای همسایگان مسجد که سفارش ویژه شده است .

پس ادب دراین است که بنده به خانه مولا رفته درآنجا با او سخن گوید که این منتی بس بزرگ ازسوی خداوند است بربندگان که ایشان را به خانه خویش دعوت کرده است وازآن رو مسجد راخانه خود خوانده تادرآنجا بامیهمان آن رفتاری را کند که مادر خانه خود بامیهمان می کنیم . یعنی  ذات اقدس محبوب ، مسجد را محل ملاقات خود ، محل انس وزیارت خویش قرار داده است و با بندگان وزائران خود دراین محل به گونه ای خاص معامله می کند.

چه نیکوست وقتی آهنگ مسجد می کنیم ، همت خویش را درشناخت صاحب خانه قرار دهیم ودرحد امکان ، آداب حضور رارعایت کنیم که این درقرب ونزدیکی به صاحب خانه بسیار مؤثر
وکارآمد است . به راستی بنگریم که درحضور پروردگار رفتارمان چگونه است ؟ بارعایت ادب حضور است که درهای قبول به رویمان گشوده می شود.

ازامام صادق (ع ) در این باره روایت شده است که فرمودند: « هرگاه به درب مسجد رسیدی ،پس بدان که توآهنگ سلطانی بزرگ ومَلِکی عظیم نموده ای که بربساطش جز پاکیزه شدگان ، دیگری پای ننهند وبرای مجالست اوجز صدیقان وراست کرداران رخصت داده نشوند  وآن گاه بربساط اوقد م نهی ، بدان که اگر اندک غفلتی ازتوسرزند درخطری عظیم وپرتگاهی  سهمگین قرار گرفته ای ... پس درپیشگاه او به عجز و تقصیر و فقر خود اعتراف نما ، چرا که توقصد عبادت وانس بااو نموده ای واسرارت را براوعرضه نما وبدان که پنهان و آشکار همه مخلوقات را او می داند و ذره ای براوپوشیده نیست ... پس اگر حلاوت مناجات بااو را چشیدی و ازگفت وگوی بااو احساس لذت نمودی وازجام رحمت وکرامت او چشیدی ، این نشانه  حسن اقبال اوبرتو واجابت دعوتت ازسوی اوست . بدان که برای خدمت اوشایسته هستی پس داخل مسجد شو که اذن وامان به تو داده شده است ...»

مولای موحدان علی (ع) پاره ای ازاین آثار رااین گونه بیان می فرماید : «انسانی که به مساجد
رفت وآمد می کند، دست کم یکی ازامور هشت گانه ذیل نصیب او می شود :اول : برادری ایمانی که درمسیر خداوند ازاو استفاده کند.

دوم : علم ودانش نو وتازه .

سوم: فهم ودرک آیه ای ازآیات قرآن .

چهارم : شنیدن سخنی که اورا به هدایت رهنمون کند.

پنجم : رحمتی که انتظار آن را ازجانب خداوند می کشد.

ششم : سخنی که اورا ازگمراهی وهلاکت بازدارد.

هفتم:ترک گناه به سبب روح خشیت وخداترس که درسایه رفت وآمد به مسجد به قلب او واردشده

هشتم : ترک گناه به خاطر حیاء ازبرادران ایمانی خود که درمسجد باآنان آشنا شده است » .
هیچ انسانی درزندگی اجتماعی خویش ازدوستان خوب ، بی نیاز نیست .دوست خوب ،معین ویاور انسان درطی راه سعادت وکمال ویار وغمخوار اودرعرصه بروز مشکلات وسختی هاست .        

بنابراین ، مساله دوست یابی واین که انسان ، دوستان صمیمی وهمدل خویش راازمیان چه افرادی برگزیند، ازاهمیت خاصی برخورداراست .

امروز آنچه بیشتر اهمیت دارد عمران وآبادی معنوی مساجد است وبه تعبیر دیگر باید بیش ازآنچه به ساختن افرادی که اهل مسجد وپاسدار مسجد وحافظان آنند اهمیت دهیم خصوصاً کانونی برای جوانان مومن گردد واین یکی ازآثار حضور درمسجد است که برکات این دیداربی مانند است وبی شمار.

درآخر يادكنيم باذكرصلواتي براي شادي روح  افرادي كه درمساجد وتكايا زحمت كشيدند و براي اين ايام خدمت كردندولي اكنون دركنارما نيستند وبه ديار باقي شتافتند.

+ نوشته شده در توسط دنیز |


شعر فصل زبان حال ني :

 

بشنو از ني چون حکايت مي کند

 

از سر ببريده اي هر دم حکايت  مي کند

 

بشنو از ني چون شکايت مي  کند

 

وز لب خشکيده اي هر دم حکايت مي کند

 

بشنو از ني در ره دلدادگي

 

در ره دلدادگي فرزانگي

 

بشنو از ني آن به غايت راستين

 

حامل راس حسين اندر زمين

 

بشنو از ني از زمين کربلا

 

ناله و نفرين و آه و نينوا

 

بشنو از ني چون حکايت مي کند

 

از بدي هاي زمين هر دم شکايت مي کند

 

بشنو از ني از زبان اهل دل

 

راستگويان در سراي اهل دل

 

بشنو از ني ، واقعه از کربلا

 

کاروان کي ميرسد در نينوا ؟

 

بشنو از ني ، آن زمان سلطان حسين (ع)

 

بي بدن قرآن قرائت مي کند راس الحسين

 

*********************

- تشیع علوی تشیع انقلاب کربلااست تشیع صفوی تشیع فاجعه ی کربلا
-  تشیع علوی
تشیع مسئولیت است تشیع صفوی تشیع تعطیل همه ی مسئولیتها
-  تشیع علوی تشیع
اجتهاد است تشیع صفوی تشیع جمود
-  تشیع علوی تشیع آزادی است تشیع صفوی تشیع
عبودیت
-  تشیع علوی تشیع شهادت است تشیع صفوی تشیع مرگ
-  تشیع علوی تشیع
توسل برای تکامل است تشیع صفوی تشیع توسل برای تقلب
-  تشیع علوی تشیع امامت
علوی است تشیع صفوی تشیع سلطنت صفوی
-  تشیع علوی تشیع توحید است تشیع صفوی تشیع
شرک
-  تشیع علوی تشیع اختیار است تشیع صفوی تشیع جبر
-  تشیع علوی تشیع یاری
حسین است تشیع صفوی تشیع گریه بر حسین
-  تشیع علوی تشیع انسانیت است تشیع صفوی
تشیع قومیت
-  تشیع علوی تشیع انتظار مثبت است تشیع صفوی تشیع انتظار منفی
-  تشیع علوی تشیع تقیه مبارز دلیر است تشیع صفوی تشیع تقیه ی بیکار ترسو
-  تشیع
علوی تشیع شناخت است و محبت تشیع صفوی تشیع جهل و محبت
-  تشیع علوی تشیع پیروی
است تشیع صفوی تشیع ستایش
-  تشیع علوی تشیع نهضت است تشیع صفوی تشیع بدعت
-  تشیع علوی تشیع وحدت است تشیع صفوی تشیع تفرقه
و بالاخره : - تشیع علوی تشیع نه است
و تشیع صفوی تشیع آری!

 

ازسخنان دكترعلي شريعتي دركتاب : ازتشيع علوي تاتشيع صفوي - استاد دراين كتاب

تشيع واقعي را براي ما شناسانده است . باشد كه تاملي درجملاتش كرده و پيرو راهش باشيم .

 

                            اللهم ارزقنی شفاعه الحسین یوم الورود

         خدایا روزیم گردان شفاعت حسین (ع) را در روز ورود به صحرای قیامت

 

+ نوشته شده در توسط دنیز |


     

             امروز روزجهاني دزده!!!

                               

                          اگه دزدبودي اولين چيزي که ازمن ميدزديدي چي بود؟

 

                   اين مطلب رو يكي ازدوستان برام فرستاده بود (شاید تکراری باشه )

 

                                  ويك بهانه اي براي كامنت گذاشتن . نظر شماچيه ؟

 

+ نوشته شده در توسط دنیز |


                             

                               هركس به كسي نازد ماهم به علي (ع) نازيم

                               *******************

دروصف ماه ذيحجه وافتخارات اميرمومنان ، علي (ع) مطلب زياداست اما من به شعر

استاد شهريار، شاعر  خطه آذربايجان اكتفا مي كنم. يادش گرامي .

 

                       علي(ع) اي هماي رحمت

 علي اي هماي رحمت تو چه آيتي خدا را

                                        که به ماسوا فکندي همه سايه‌ي هما را

دل اگر خداشناسي همه در رخ علي بين

                                         به علي شناختم به خدا قسم خدا را

 به خدا که در دو عالم اثر از فنا نماند

                                        چو علي گرفته باشد سر چشمه‌ي بقا را

مگر اي سحاب رحمت تو بباري ارنه دوزخ

                                        به شرار قهر سوزد همه جان ماسوا را

برو اي گداي مسکين در خانه‌ي علي زن

                                        که نگين پادشاهي دهد از کرم گدا را

بجز از علي که گويد به پسر که قاتل من

                                         چو اسير تست اکنون به اسير کن مدارا

بجز از علي که آرد پسري ابوالعجائب

                                         که علم کند به عالم شهداي کربلا

 چو به دوست عهد بندد ز ميان پاکبازانرا

                                        چو علي که ميتواند که بسر برد وفا را

نه خدا توانمش خواند نه بشر توانمش گفت

                                       متحيرم چه نامم شه ملک لافتي را

بدو چشم خون فشانم هله اي نسيم رحمت

                                       که ز کوي او غباري به من آر توتيا را

چو تويي قضاي گردان به دعاي مستمندان

                                       که ز جان ما بگردان ره آفت قضا را

چه زنم چوناي هردم ز نواي شوق او دم

                                       که لسان غيب خوشتر بنوازد اين نوا را